Nasıl Yapılır: En İyi Pratiklerle ManageEngine Endpoint Central Kurulumu ve Konfigürasyonu

GİRİŞ

Merhabalar, Techaptic kanalına hoş geldiniz.

Bugün sizlerle ManageEngine Endpoint Central kurulumunu gerçekleştireceğiz. Ancak yazılımı yalnızca kurup varsayılan ayarlarıyla bırakmayacağız. Aynı zamanda güvenli, sürdürülebilir ve üretim ortamına uygun biçimde çalışabilmesi için gerekli temel yapılandırmaları da tamamlayacağız.

Kurulum sihirbazı oldukça basit görünse de donanım, yazılım, veri tabanı ve ağ tarafındaki ön gereksinimlerin göz ardı edilmesi ilerleyen dönemlerde performans sorunlarına, iletişim hatalarına ve teknik aksaklıklara neden olabilir.

Bu nedenle videoda önce temel ön gereksinimleri inceleyecek, ardından ManageEngine Endpoint Central kurulumuna geçeceğiz. Kurulum tamamlandıktan sonra ürün arayüzünü tanıyacak ve üretim ortamı için önemli olan ilk ayarları yapılandıracağız.

Videonun sonunda yalnızca Endpoint Central’ı kurmuş olmayacak, aynı zamanda kritik başlangıç ayarlarını da doğru şekilde tamamlamış olacaksınız.

Hazırsanız başlayalım.

𝗠𝗔𝗡𝗔𝗚𝗘𝗘𝗡𝗚𝗜𝗡𝗘 𝗘𝗡𝗗𝗣𝗢𝗜𝗡𝗧 𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗡𝗘𝗗𝗜̇𝗥?

ManageEngine Endpoint Central, merkezi bir uç nokta yönetimi ve Unified Endpoint Management, yani UEM çözümüdür.

Bu tür çözümler; Windows, macOS, Linux ve desteklenen mobil cihazlar gibi farklı işletim sistemlerini ve teknolojileri tek bir yönetim konsolu üzerinden yönetmemizi sağlar.

Endpoint Central yalnızca tek bir yönetim işlevi sunmaz. Ürünün lisansına, sürümüne ve kullanılan eklentilere bağlı olarak farklı modüller ve yönetim yetenekleri bulunur.

Örneğin toplu olarak işletim sistemi ve üçüncü taraf uygulama yamaları dağıtacaksak yama yönetiminden bahsedebiliriz.

Kullanıcıların bilgisayarlarına yazılım göndereceksek yazılım dağıtım modülünü kullanabiliriz.

Uzak bir bilgisayara bağlanıp kullanıcı sorununu çözeceksek uzak bağlantı ve uzaktan destek özelliklerinden faydalanabiliriz.

Bunların yanında yapılandırma yönetimi, donanım ve yazılım envanteri, raporlama, işletim sistemi dağıtımı, mobil cihaz yönetimi, uygulama kontrolü ve güvenlik eklentileri gibi birçok farklı yetenek de aynı konsol üzerinden yönetilebilir.

Kısacası Endpoint Central, çok sayıda uç noktayı merkezi ve takip edilebilir bir biçimde yönetebilmemize imkân tanır.

𝗗𝗢𝗡𝗔𝗡𝗜𝗠 𝗩𝗘 𝗬𝗔𝗭𝗜𝗟𝗜𝗠 𝗢̈𝗡 𝗚𝗘𝗥𝗘𝗞𝗦𝗜̇𝗡𝗜̇𝗠𝗟𝗘𝗥𝗜̇

Diğer kurumsal uç nokta yönetim ürünlerinde olduğu gibi Endpoint Central’ın da belirli donanım ve yazılım gereksinimleri bulunur.

Ekranın bir tarafında donanım gereksinimlerini, diğer tarafında ise desteklenen işletim sistemi ve yazılım gereksinimlerini görebiliriz.

Buradaki donanım değerleri her ortam için değişmez ve kesin değerler değildir.

Gerekli CPU, bellek ve disk kapasitesi; yönetilecek uç nokta sayısına, teknisyen sayısına, kullanılacak modüllere, lisans kapsamına, veri saklama sürelerine, rapor sıklığına, yama ve yazılım deposunun büyüklüğüne ve cihazların sunucuyla ne kadar sık iletişim kurduğuna göre değişebilir.

Buradaki temel değerleri yaklaşık 500 ile 1.000 uç noktanın ve birkaç teknisyenin bulunduğu sınırlı bir ortam için başlangıç noktası olarak değerlendirebiliriz.

Daha fazla uç noktaya sahip olan veya daha fazla modül kullanan ortamlarda ek CPU, bellek, disk ve veri tabanı kaynağı gerekebilir.

Bu nedenle yalnızca mevcut cihaz sayısını değil, önümüzdeki yıllardaki büyümeyi ve kullanılacak tüm ürün yeteneklerini de hesaba katarak kapasite planlaması yapmanızı öneririm.

𝗕𝗨𝗡𝗗𝗟𝗘𝗗 𝗣𝗢𝗦𝗧𝗚𝗥𝗘𝗦𝗤𝗟 𝗩𝗘 𝗠𝗜𝗖𝗥𝗢𝗦𝗢𝗙𝗧 𝗦𝗤𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗩𝗘𝗥 𝗦𝗘𝗖̧𝗜̇𝗠𝗜̇

Endpoint Central, bundled olarak PostgreSQL veri tabanıyla birlikte gelir.

Bu nedenle yalnızca Endpoint Central uygulamasını değil, ürünün arka planda kullandığı veri tabanını da aynı kurulum kapsamında edinmiş oluruz.

Bundled PostgreSQL, küçük ve orta ölçekli birçok ortam için yeterli olabilir.

Ancak uç nokta sayısı arttığında, ortam yaklaşık 3.000 veya daha fazla yönetilen cihaza ulaştığında ya da raporlama ve veri saklama ihtiyaçları büyüdüğünde Microsoft SQL Server seçeneğini değerlendirmenizi tavsiye ederim.

Nihai veri tabanı kararı yalnızca uç nokta sayısına göre verilmemelidir.

Veri tabanı büyümesi, yüksek erişilebilirlik ihtiyacı, kurumun mevcut SQL Server standartları, yedekleme politikası, rapor yoğunluğu ve desteklenen ürün mimarisi de dikkate alınmalıdır.

Microsoft SQL Server kullanılacaksa gerekli sunucu, instance, yetkilendirme, bağlantı, bakım, yedekleme ve yüksek erişilebilirlik ayarlarının kurulumdan önce planlanması gerekir.

𝗔𝗚̆ 𝗩𝗘 𝗣𝗢𝗥𝗧 𝗚𝗘𝗥𝗘𝗞𝗦𝗜̇𝗡𝗜̇𝗠𝗟𝗘𝗥𝗜̇

Endpoint Central’ın ağ tarafında da belirli gereksinimleri vardır.

Bu video kapsamında temel olarak merkez sunucunun internet erişimi, teknisyenlerin web konsoluna erişimi, Active Directory iletişimi ve mail sunucusuyla iletişim için gerekli bağlantıları ele alıyoruz.

Ancak ekranda görülen portlar Endpoint Central’ın bütün port gereksinimlerini temsil etmez.

Ajan kurulumu ve ajan-sunucu iletişimi için farklı portlar gerekir.

Uzak ofisler ve Distribution Server yapısı için farklı bağlantılar gerekebilir.

İmaj ve işletim sistemi dağıtımı, yama yönetimi, yazılım dağıtımı, uzaktan bağlantı, Secure Gateway Server ve mobil cihaz yönetimi gibi özellikler de ek port ve altyapı gereksinimleri oluşturur.

Bu modülleri diğer videolarda ele aldığımızda ilgili portları, bağlantı yönlerini ve gerekli altyapı bileşenlerini ayrıca açıklayacağım.

Şimdilik kurulum ve temel sunucu yapılandırmaları için gerekli bağlantılara odaklanacağız.

𝗞𝗨𝗥𝗨𝗟𝗨𝗠 𝗢̈𝗡𝗖𝗘𝗦𝗜̇ 𝗦𝗨𝗡𝗨𝗖𝗨 𝗛𝗔𝗭𝗜𝗥𝗟𝗜𝗚̆𝗜

Kuruluma başlamadan önce birkaç önemli noktayı hatırlatmak istiyorum.

Öncelikle Endpoint Central sunucusunun sabit bir IP adresine sahip olduğundan emin olun.

Ajanlar dağıtıldıktan sonra sunucunun IP adresinin veya FQDN bilgisinin değişmesi iletişim sorunlarına yol açabilir.

İkinci olarak Windows bölgesel biçim ve sistem yerel ayarlarının, ürün dokümantasyonu veya üretici desteği tarafından önerildiği durumlarda English, United States olarak yapılandırılması yararlı olabilir.

Tutarlı bölgesel ayarlar; tarih, saat, sayı biçimi, veri tabanı ve betik yorumlama sorunlarını azaltabilir.

Son olarak CPU, bellek ve disk kaynaklarının planladığınız uç nokta sayısı ile ürün modülleri için yeterli olup olmadığını kontrol edin.

Sunucunun işletim sistemi güncel olmalı ve kurulacak Endpoint Central sürümü tarafından desteklenmelidir.

Ajanları dağıtmadan önce sunucu adı, statik IP, FQDN, DNS kaydı, veri tabanı, sertifika, güvenlik duvarı, yedekleme hedefi ve erişim mimarisi mümkün olduğunca netleştirilmelidir.

Bu kontroller tamamlandıktan sonra kurulum dosyasını indirebiliriz.

𝗘𝗡𝗗𝗣𝗢𝗜𝗡𝗧 𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗗𝗘𝗡𝗘𝗠𝗘 𝗦𝗨̈𝗥𝗨̈𝗠𝗨̈𝗡𝗨̈ 𝗜̇𝗡𝗗𝗜̇𝗥𝗠𝗘

Arama motorunda ManageEngine Endpoint Central Free Trial veya Endpoint Central Free Edition şeklinde arama yaparak resmi ürün sayfasına ulaşabilirsiniz.

Bu videoda kendi sunucumuza kurulum yapacağımız için On-Premises sürümünü indireceğiz.

Bununla birlikte, kendi ortamınızda sunucu kaynağı ayırmak istemiyorsanız Endpoint Central Cloud sürümünü de test etmenizi öneririm.

Cloud sürüm, küçük sayıdaki kişisel bilgisayarları veya mobil cihazları yönetmek ve ürünü tanımak için yararlı olabilir.

Ücretsiz sürümde desteklenen cihaz sayısı ve özellikler zaman içinde değişebileceği için güncel lisans koşullarını resmi ürün sayfasından kontrol etmelisiniz.

On-Premises deneme sürümü ise belirli bir süre boyunca ürünü daha geniş özelliklerle test etmemize imkân tanır.

On-Premises seçeneğine tıklayıp Download düğmesiyle kurulum dosyasını indirebiliriz.

İndirme sırasında bekletmemek için videonun bazı bölümlerini ileri saracağım.

İndirme tamamlandığında dosyanın bulunduğu klasöre gidelim.

𝗠𝗔𝗡𝗔𝗚𝗘𝗘𝗡𝗚𝗜𝗡𝗘 𝗘𝗡𝗗𝗣𝗢𝗜𝗡𝗧 𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗞𝗨𝗥𝗨𝗟𝗨𝗠𝗨

Kurulum dosyasına çift tıklayarak işlemi başlatıyoruz.

ManageEngine ürünlerinin kurulum sihirbazları genel olarak kısa ve kolaydır.

Karşılama ekranında Next diyerek devam ediyoruz.

Lisans sözleşmesini okuyup kabul ediyorsak ilgili seçeneği işaretliyoruz.

Kurulum dizini varsayılan olarak Program Files altında gelir.

Ben alışkanlık olarak ürünü C sürücüsünde doğrudan ManageEngine klasörü altında kuruyorum.

Siz varsayılan yolu kullanabilir veya ürün tarafından desteklenen farklı bir yerel dizin seçebilirsiniz.

Ana ürün kurulumunu ağ üzerindeki bir paylaşım, çıkarılabilir disk veya kararsız bir depolama alanına yapmamanızı öneririm.

Kurulum sihirbazında web konsolu portları da gösterilir.

Varsayılan HTTP portu 8020, HTTPS portu ise 8383’tür.

Ortamınızda başka bir uygulamayla port çakışması yoksa bu değerleri değiştirmeden kullanabilirsiniz.

Portları değiştirirseniz Windows Güvenlik Duvarı, ağ güvenlik duvarı, yük dengeleyici, izleme sistemi, tarayıcı adresleri ve dokümantasyonda da aynı değerleri kullanmanız gerekir.

Next diyerek devam ediyor ve kurulum özetini kontrol ediyoruz.

Kurulumu başlatıyoruz.

Sihirbaz bazı kayıt veya iletişim bilgilerini isteyebilir.

Bu laboratuvar ortamında Skip diyerek bu adımı geçiyorum.

Kurulum tamamlandığında Finish düğmesine basıyoruz.

Ürün servisi başlatılıyor ve gerekli modüller yüklenmeye başlanıyor.

𝗪𝗜𝗡𝗗𝗢𝗪𝗦 𝗦𝗘𝗥𝗩𝗜̇𝗦𝗟𝗘𝗥𝗜̇𝗡𝗜̇ 𝗞𝗢𝗡𝗧𝗥𝗢𝗟 𝗘𝗧𝗠𝗘

Kurulum tamamlandıktan sonra services.msc üzerinden Windows Services konsolunu açabiliriz.

Listede ManageEngine ile başlayan Endpoint Central servislerini göreceğiz.

Ana Endpoint Central sunucu servisinin çalışıyor olması gerekir.

Ancak Windows servisinin Running durumuna gelmesi, uygulamanın bütün modülleriyle tamamen hazır olduğu anlamına gelmez.

Ürün ilk açılışta veri tabanı yapılarını, web bileşenlerini ve iç modüllerini başlatmaya devam eder.

Bu nedenle web konsolunu açmadan önce başlangıç sürecini log üzerinden kontrol etmek yararlı olacaktır.

𝗪𝗥𝗔𝗣𝗣𝗘𝗥 𝗟𝗢𝗚 𝗗𝗢𝗦𝗬𝗔𝗦𝗜𝗬𝗟𝗔 𝗕𝗔𝗦̧𝗟𝗔𝗡𝗚𝗜𝗖𝗜 𝗜̇𝗭𝗟𝗘𝗠𝗘

Endpoint Central’ın kurulu olduğu dizine gidin.

Burada logs isimli bir klasör bulunur.

Logs klasörünün içinde wrapper.txt veya wrapper logu olarak kullanılan dosyayı görebiliriz.

Bu dosya, merkez sunucunun ve iç modüllerin başlangıç sürecini zaman bilgileriyle birlikte gösterir.

Ürün başlamıyorsa, servis duruyorsa veya web arayüzü açılmıyorsa ilk bakılması gereken dosyalardan biri wrapper logudur.

Dosyayı açıp en alt bölüme gidelim.

Modüllerin Loaded, Started veya benzeri kayıtlarla sırayla yüklendiğini görebiliriz.

Herhangi bir modül başlatılamazsa ilgili hata, exception, port çakışması, veri tabanı bağlantı problemi veya servis sorunu burada görülebilir.

Bu dosya açıkken her zaman otomatik yenilenmeyebilir.

Yeni kayıtları görmek için dosyayı kapatıp yeniden açabilir veya gerçek zamanlı log takip aracı kullanabilirsiniz.

Server Started ve ilgili bağlantı kayıtları görüldüğünde ürünün tamamen açıldığını anlayabiliriz.

Loglarda farklı iç portlar da görebilirsiniz.

Bunları web konsoluna erişmek için kullandığımız 8020 ve 8383 portlarıyla karıştırmamalıyız.

𝗘𝗡𝗗𝗣𝗢𝗜𝗡𝗧 𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗪𝗘𝗕 𝗞𝗢𝗡𝗦𝗢𝗟𝗨𝗡𝗨 𝗔𝗖̧𝗠𝗔

HTTP üzerinden erişmek için sunucu adresinin sonuna 8020 portunu ekleyebiliriz.

HTTPS üzerinden erişmek için adresin başına https yazıp 8383 portunu kullanabiliriz.

İlk aşamada ürünün varsayılan self-signed sertifikası kullanıldığı için tarayıcı sertifika uyarısı gösterebilir.

Advanced seçeneği üzerinden devam ettiğimizde ürünün web konsoluna ulaşabiliriz.

Şimdi kurulum sonrası yapılandırmalara geçebiliriz.

Bu ayarların tamamı her ortamda zorunlu değildir.

Yine de her birini değerlendirmenizi ve kurumunuza uygun olanları uygulamanızı öneririm.

𝗜̇𝗟𝗞 𝗢𝗧𝗨𝗥𝗨𝗠 𝗔𝗖̧𝗠𝗔 𝗩𝗘 𝗩𝗔𝗥𝗦𝗔𝗬𝗜𝗟𝗔𝗡 𝗛𝗘𝗦𝗔𝗣

İlk oturum açma sırasında varsayılan kullanıcı adı ve parola admin olabilir.

Kullanıcı adı ve parola alanlarına admin yazarak Sign In düğmesine tıklıyoruz.

Ürün bize bir karşılama ve ilk yapılandırma ekranı sunar.

Ayrıca deneme sürümünün kalan süresiyle ilgili bir bildirim de görebiliriz.

Bu pencereleri kapatıp temel ayarlara geçeceğiz.

Varsayılan admin parolasını yalnızca ilk yapılandırma için kullanmalı ve mümkün olan en kısa sürede değiştirmeliyiz.

𝗣𝗥𝗢𝗫𝗬 𝗩𝗘 𝗜̇𝗡𝗧𝗘𝗥𝗡𝗘𝗧 𝗘𝗥𝗜̇𝗦̧𝗜̇𝗠 𝗔𝗬𝗔𝗥𝗟𝗔𝗥𝗜

İlk yapılandırma proxy ayarıdır.

Proxy ayarları, Endpoint Central merkez sunucusunun internete nasıl erişeceğini belirler.

Ürün; yama katalogları, üçüncü taraf uygulama içerikleri, ürün güncellemeleri ve çeşitli çevrim içi servisler için internet bağlantısına ihtiyaç duyabilir.

Bazı ortamlar internete doğrudan çıkar.

Bazı ortamlar kimlik doğrulamalı veya kimlik doğrulamasız proxy sunucusu kullanır.

Bazı güvenli ve izole ortamlarda ise doğrudan internet erişimi bulunmaz.

Bu ortamda sunucu internete doğrudan çıktığı için Direct Connection to Internet seçeneğini kullanacağım.

Save diyerek kaydediyoruz.

Endpoint Central daha sonra gerekli FQDN ve servis noktalarına erişip erişemediğini kontrol eder.

Testlerin başarılı olması, bu bölümde temel bir erişim problemi olmadığını gösterir.

Test başarısız olursa DNS, varsayılan ağ geçidi, proxy, SSL inspection, çıkış güvenlik duvarı ve izin verilen ManageEngine adresleri kontrol edilmelidir.

𝗡𝗔𝗧 𝗦𝗘𝗧𝗧𝗜𝗡𝗚𝗦 𝗩𝗘 𝗙𝗤𝗗𝗡 𝗬𝗔𝗣𝗜𝗟𝗔𝗡𝗗𝗜𝗥𝗠𝗔𝗦𝗜

İkinci ve bana göre en önemli ayarlardan biri NAT Settings bölümüdür.

NAT Settings, Endpoint Central ajanlarının merkez sunucuya bağlanırken hangi sunucu adını veya FQDN bilgisini kullanacağını belirler.

Ajanlar yalnızca kurum içi ağda bulunabilir.

Aynı zamanda kurum dışındaki ev, otel, kafe veya başka internet bağlantılarından da merkez sunucuya erişmeleri gerekebilir.

Ürünü doğrudan internete açmak yerine Secure Gateway Server gibi DMZ’ye konumlandırılan bir bileşen üzerinden dışarıdaki ajanların güvenli biçimde yönetilmesi sağlanabilir.

Bu özellik ürün lisansına ve kullanılan mimariye bağlıdır.

Benim laboratuvar ortamımdaki ajanlar yalnızca kurum içi ağda bulunacağı için Inside LAN seçeneğini kullanacağım.

Ancak FQDN bilgisini değiştireceğiz.

Bu ortamda epc.cinar.com şeklinde bir FQDN tanımlayacağım.

FQDN bilgisinin doğru belirlenmesi çok önemlidir.

Ajanlar dağıtıldıktan sonra bu bilginin değiştirilmesi DNS, sertifika, NAT, Secure Gateway Server ve ajan iletişim ayarlarında ek işlemler gerektirebilir.

Bu nedenle FQDN’i mümkünse bütün ajanlar dağıtılmadan önce kalıcı olarak belirleyin.

FQDN aynı zamanda yükleyeceğimiz SSL sertifikasının Common Name veya Subject Alternative Name alanıyla da uyumlu olmalıdır.

Uyumsuzluk olması halinde ajan-sunucu iletişiminde sertifika doğrulama sorunları yaşanabilir.

Secure Gateway Server kullanılacak ve ajanlar internet üzerinden bağlanacaksa gerekli FQDN’in public DNS tarafında da doğru biçimde yayımlanması gerekir.

𝗗𝗡𝗦 𝗔 𝗞𝗔𝗬𝗗𝗜 𝗢𝗟𝗨𝗦̧𝗧𝗨𝗥𝗠𝗔

Endpoint Central arayüzüne FQDN’i girmeden önce DNS kaydını oluşturalım.

Bu ortamda cinar.com isminde bir forward lookup zone bulunuyor.

Endpoint Central sunucusunun IP adresini kontrol ettiğimizde 192.168.10.20 olduğunu görüyoruz.

DNS Manager üzerinden cinar.com zone’una gidiyoruz.

New Host, yani yeni bir A kaydı oluşturuyoruz.

Host adı olarak epc giriyoruz.

Tam FQDN epc.cinar.com olacaktır.

IP adresi alanına 192.168.10.20 yazıyoruz.

Kaydı oluşturduktan sonra Endpoint Central sunucusundan, teknisyen bilgisayarlarından ve gelecekte yönetilecek cihazlardan bu FQDN’in doğru IP adresine çözümlendiğini test etmeliyiz.

Şimdi Endpoint Central arayüzüne geri dönüp NAT Settings içindeki FQDN alanına epc.cinar.com yazıyoruz.

Inside LAN yapılandırmasıyla kaydediyoruz.

Ürün, mevcut ajan iletişiminin bu değişiklikten etkilenebileceği konusunda uyarı verir.

Henüz ajan dağıtmadığımız için güvenli biçimde devam edebiliriz.

Kaydettikten sonra merkez sunucunun yeniden başlatılması gerektiği belirtilir.

Yeniden başlatmadan önce aynı FQDN ile uyumlu SSL sertifikasını da yükleyeceğiz.

Böylece iki yapılandırmayı tek servis yeniden başlatmasıyla etkinleştirebiliriz.

𝗚𝗨̈𝗩𝗘𝗡𝗜̇𝗟𝗜̇𝗥 𝗦𝗦𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗧𝗜̇𝗙𝗜̇𝗞𝗔𝗦𝗜 𝗬𝗨̈𝗞𝗟𝗘𝗠𝗘

Admin sekmesine geliyoruz.

Security and Privacy altında Manage SSL Certificate bölümünü açıyoruz.

Endpoint Central varsayılan olarak kendi self-signed sertifikasını kullanır.

Bu sertifika laboratuvar ve test ortamlarında kullanılabilir.

Ancak üretim ortamında Endpoint Central FQDN’iyle uyumlu ve istemciler tarafından güvenilen bir sertifika kullanmanızı öneririm.

İnternet üzerinden erişilen bir yapı varsa public bir Certificate Authority tarafından verilen sertifika tercih edilebilir.

Yalnızca kurum içi erişim varsa ve bütün cihazlar kurumun iç sertifika otoritesine güveniyorsa Active Directory Certificate Services üzerinden üretilen sertifika da kullanılabilir.

Ben bu ortam için Active Directory Certificate Services üzerinden wildcard bir sertifika oluşturdum.

Sertifikanın private key içermesi gerekir.

Bu nedenle genellikle PFX formatında dışarı aktarılır.

Browse düğmesine tıklayıp PFX sertifikasını seçiyoruz.

Dışarı aktarma sırasında belirlediğimiz sertifika parolasını giriyoruz.

Sertifikanın Common Name veya Subject Alternative Name alanının Endpoint Central’a erişmek için kullandığımız epc.cinar.com FQDN’iyle uyumlu olması gerekir.

Endpoint Central, sertifikanın root veya intermediate sertifika zincirinin bütün ajanların Trusted Certificate Store alanında bulunması gerektiğini bildirir.

Bu çok önemli bir uyarıdır.

Ajanların sertifikaya güvenmemesi halinde güvenli iletişim başarısız olabilir.

Public Certificate Authority sertifikaları birçok işletim sisteminde varsayılan olarak güvenilir olabilir.

İç Active Directory Certificate Authority kullanıyorsanız gerekli root ve intermediate sertifikaların bütün cihazlarda Trusted Root Certification Authorities ve ilgili ara sertifika depolarında bulunduğundan emin olun.

Bu laboratuvar ortamındaki cihazlar Active Directory Certificate Authority’ye güvendiği için Proceed to Import ve ardından Yes, Proceed diyerek devam ediyorum.

Sertifika bilgileri arayüzde görüntüleniyor.

Sertifika ile FQDN yapılandırmasını etkinleştirmek için merkez sunucu servisini yeniden başlatmamız gerekiyor.

𝗘𝗡𝗗𝗣𝗢𝗜𝗡𝗧 𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗩𝗜̇𝗦𝗜̇𝗡𝗜̇ 𝗬𝗘𝗡𝗜̇𝗗𝗘𝗡 𝗕𝗔𝗦̧𝗟𝗔𝗧𝗠𝗔

Windows Services konsolunu açıyoruz.

Endpoint Central’ın ana merkez sunucu servisini bulup Restart seçeneğiyle yeniden başlatıyoruz.

Web arayüzü bu sırada geçici olarak erişilemez olacaktır.

Daha önce kullandığımız wrapper log dosyasını tekrar açarak modüllerin başlangıç durumunu takip edebiliriz.

Kurulum dizinindeki logs klasörüne gidip wrapper logunu açıyoruz.

Server Started ve gerekli bağlantı kayıtları görüldüğünde bütün modüllerin yüklenmiş olduğunu anlayabiliriz.

Daha sonra web arayüzüne geri dönebiliriz.

𝗙𝗤𝗗𝗡 𝗩𝗘 𝗦𝗦𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗧𝗜̇𝗙𝗜̇𝗞𝗔𝗦𝗜𝗡𝗜 𝗧𝗘𝗦𝗧 𝗘𝗧𝗠𝗘

Tarayıcıda https://epc.cinar.com:8383 adresini açıyoruz.

Burada sertifika uyarısı almamamız gerekir.

Tarayıcıdaki sertifika ayrıntılarını kontrol ettiğimizde sertifikanın geçerli olduğunu ve kurumun Active Directory Certificate Authority’si tarafından verildiğini görebiliriz.

FQDN ile sertifika adı uyuşuyor.

Bu nedenle SSL tarafında bir sorun bulunmuyor.

Admin hesabıyla yeniden oturum açıyoruz.

Ürün, güvenlik amacıyla HTTPS iletişiminin zorunlu hale getirilmesini önerebilir.

Bu ayarı hemen etkinleştireceğiz.

𝗛𝗧𝗧𝗣𝗦 𝗜̇𝗟𝗘𝗧𝗜̇𝗦̧𝗜̇𝗠𝗜̇𝗡𝗜̇ 𝗭𝗢𝗥𝗨𝗡𝗟𝗨 𝗛𝗔̂𝗟𝗘 𝗚𝗘𝗧𝗜̇𝗥𝗠𝗘

Admin sekmesine tekrar geliyoruz.

Security and Privacy altında Security Settings bölümünü açıyoruz.

Secure Communication HTTPS for Central Server seçeneğini etkinleştiriyoruz.

Ürün, bu ayarın geri alınamayabileceği veya önemli bir iletişim değişikliği oluşturacağı konusunda uyarı verebilir.

Yapılandırmayı ve sertifika güvenini doğruladıktan sonra onaylıyoruz.

HTTPS kullanılması teknisyen oturumlarını, kullanıcı bilgilerini ve web konsolu trafiğini korur.

Sistemin yeniden başlatılması gerektiği belirtilir.

Ürün bunu otomatik gerçekleştirebiliyorsa ayrıca manuel işlem yapmamıza gerek olmayabilir.

Değişiklikten sonra web konsolu ve ajan iletişimi mutlaka test edilmelidir.

𝗔𝗖𝗧𝗜̇𝗩𝗘 𝗗𝗜̇𝗥𝗘𝗖𝗧𝗢𝗥𝗬 𝗘𝗡𝗧𝗘𝗚𝗥𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡𝗨𝗡 𝗔𝗠𝗔𝗖̧𝗟𝗔𝗥𝗜

Sertifika yapılandırmasından sonraki adım Active Directory entegrasyonudur.

Active Directory entegrasyonunu birkaç farklı amaçla kullanıyoruz.

Birinci amaç, Active Directory kullanıcılarını Endpoint Central’a teknisyen olarak ekleyebilmek ve bu kullanıcılara rol tabanlı yetkiler tanımlayabilmektir.

İkinci amaç, Active Directory içindeki bilgisayar objelerini belirli aralıklarla senkronize etmek ve bu cihazlara konsol üzerinden ajan dağıtabilmektir.

Active Directory üzerinden ajan dağıtımı merkezi, izlenebilir ve yönetilebilir yöntemlerden biridir.

Üçüncü amaç ise Active Directory kullanıcıları, bilgisayarları, grupları, organizational unit yapıları ve bazı domain bilgileriyle ilgili raporlardan faydalanabilmektir.

Endpoint Central özel bir Active Directory denetleme ürünü değildir.

Yine de entegrasyon sayesinde yararlı dizin raporları sağlayabilir.

𝗗𝗢𝗠𝗔𝗜𝗡 𝗕𝗜̇𝗟𝗚𝗜̇𝗟𝗘𝗥𝗜̇𝗡𝗜̇ 𝗚𝗜̇𝗥𝗠𝗘

Admin sekmesinde Agent Settings altındaki Domain bölümünü açıyoruz.

Endpoint Central, ortamda bulduğu domaini ilk aşamada Workgroup olarak gösterebilir.

İlgili domain kaydını Active Directory türüne değiştiriyoruz.

Bu ortamda domain adı cinar.local, Domain Controller adı ise AD’dir.

Endpoint Central’ın Active Directory objelerini okuyabilmesi için bir kullanıcı hesabı giriyoruz.

Yalnızca domain objelerini okumak ve senkronize etmek için standart veya read-only yetkilere sahip bir servis hesabı yeterli olabilir.

Ancak aynı hesap uzaktan ajan dağıtımında kullanılacaksa hedef bilgisayarlarda gerekli yerel yönetici yetkilerine de sahip olması gerekir.

Üretim ortamında rutin işlemler için Domain Admin hesabı kullanmaktan kaçının.

Yalnızca gerekli yetkileri verilmiş özel bir servis hesabı daha güvenli olacaktır.

Bu bir test ortamı olduğu için gösterim amacıyla Domain Admin hesabı kullanacağım.

𝗟𝗗𝗔𝗣 𝗩𝗘 𝗟𝗗𝗔𝗣𝗦 𝗦𝗘𝗖̧𝗜̇𝗠𝗜̇

Active Directory iletişimi standart LDAP veya güvenli LDAPS üzerinden gerçekleştirilebilir.

Standart LDAP genellikle TCP 389 portunu kullanır.

SSL seçeneği etkinleştirildiğinde LDAPS genellikle TCP 636 portunu kullanır.

Üretim ortamında Domain Controller sertifikaları ve altyapı uygun biçimde yapılandırılmışsa LDAPS kullanılması daha güvenli bir tercih olabilir.

Bu test ortamında SSL seçeneğini etkinleştirmeden devam edeceğim.

Kullanıcı adı veya parola hatası alırsanız hesap formatını, parolayı, domain adını, Domain Controller adını, DNS çözümlemesini, hesabın kilitli olup olmadığını ve gerekli portları kontrol edin.

Doğru hesap bilgileriyle işlemi tekrar tamamlıyoruz.

𝗔𝗖𝗧𝗜̇𝗩𝗘 𝗗𝗜̇𝗥𝗘𝗖𝗧𝗢𝗥𝗬 𝗦𝗘𝗡𝗞𝗥𝗢𝗡𝗜̇𝗭𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡 𝗭𝗔𝗠𝗔𝗡𝗜

Endpoint Central, Active Directory objelerini ne sıklıkla senkronize etmek istediğimizi sorar.

Birçok ortam için günde bir defa senkronizasyon yeterli olabilir.

Objelerin sık değiştiği ortamlarda günde iki defa veya altı saatte bir seçenekleri değerlendirilebilir.

Bu ortamda günde bir defa senkronizasyon kullanacağım.

Senkronizasyon saatini örneğin 09.00 olarak belirleyebilir veya iş saatleri dışında çalışacak şekilde ayarlayabilirsiniz.

En önemli konulardan biri time zone bilgisinin doğru seçilmesidir.

Yanlış saat dilimi seçilirse senkronizasyon beklediğiniz saatte çalışmayabilir.

Ayarları kaydediyoruz.

Senkronizasyon durumu Started olarak görünür.

İşlem tamamlandığında domain, organizational unit ve bilgisayar objeleri konsola aktarılır.

𝗦𝗘𝗡𝗞𝗥𝗢𝗡𝗜̇𝗭𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡 𝗗𝗨𝗥𝗨𝗠𝗨𝗡𝗨 𝗞𝗢𝗡𝗧𝗥𝗢𝗟 𝗘𝗧𝗠𝗘

Senkronizasyonun hangi aşamada olduğunu domain ayarları üzerinden görüntüleyebiliriz.

Ayrıca Computers sekmesine gelip Add Computers bölümünü açtığımızda Active Directory’den alınan bilgisayar objelerini görebiliriz.

Son senkronizasyon zamanı burada listelenir.

Bu bilgiler işlemin tamamlanıp tamamlanmadığını anlamamıza yardımcı olur.

Gerekirse Sync Now düğmesiyle senkronizasyonu manuel olarak tetikleyebiliriz.

Burası aynı zamanda ajan dağıtımı için kullanılan bölümlerden biridir.

Bu videoda ajan dağıtımını gerçekleştirmeyeceğiz.

Ancak Active Directory entegrasyonu tamamlandığında ilgili cihazları seçip sonraki aşamada ajan dağıtımına başlayabiliriz.

𝗠𝗔𝗜̇𝗟 𝗦𝗨𝗡𝗨𝗖𝗨 𝗔𝗬𝗔𝗥𝗟𝗔𝗥𝗜

Bir diğer önemli yapılandırma mail sunucu ayarlarıdır.

Mail ayarlarını tamamlamanızı öneririm.

Çünkü Endpoint Central yedekleme bildirimleri, uyarılar, zamanlanmış raporlar, kullanıcı doğrulama mesajları ve çeşitli sistem bildirimleri için mail sunucusunu kullanabilir.

Mail yapılandırması tamamlanmazsa bazı diğer özellikleri tam olarak kullanamayabilir veya kritik başarısızlıklardan haberdar olmayabilirsiniz.

Admin sekmesinde Server Settings altında Mail Server bölümünü açıyoruz.

Burada standart bir outgoing SMTP sunucu yapılandırması bulunur.

Bu laboratuvar ortamında gerçek bir mail sunucusu olmadığı için ayarları kaydetmeyeceğim.

Ancak alanların ne anlama geldiğini açıklayacağım.

𝗕𝗔𝗦𝗜𝗖 𝗔𝗨𝗧𝗛𝗘𝗡𝗧𝗜𝗖𝗔𝗧𝗜𝗢𝗡 𝗩𝗘 𝗢𝗔𝗨𝗧𝗛

Endpoint Central sürümüne ve kullandığınız mail platformuna bağlı olarak Basic Authentication veya OAuth seçenekleri bulunabilir.

Basic Authentication, kullanıcı adı ve parola bilgileriyle kimlik doğrulama yapar.

OAuth ise token tabanlı ve yetkilendirilmiş bir doğrulama mekanizması kullanır.

Destekleniyorsa ve mail platformunuz izin veriyorsa OAuth genellikle daha güvenli bir yöntemdir.

OAuth kullanılamıyorsa Basic Authentication veya SMTP relay seçeneği kurum güvenlik politikalarına göre yapılandırılabilir.

Server Name alanına outgoing SMTP sunucusunun FQDN veya IP bilgisini giriyoruz.

Port değeri ortamınıza göre 25, 465 veya 587 olabilir.

Sender Name alanına ManageEngine Endpoint Central gibi anlaşılır bir ad yazabilirsiniz.

Sender Email Address alanına ürünün mail göndermek için kullanacağı geçerli adres girilir.

Mail sunucusu kimlik doğrulama istiyorsa ilgili kullanıcı adı, parola veya OAuth bilgileri tanımlanmalıdır.

Bazı ortamlarda Endpoint Central sunucusunun IP adresi için SMTP relay izni verilmesi gerekebilir.

TLS, STARTTLS veya SMTPS seçenekleri mail sunucunuzun yapılandırmasına göre seçilmelidir.

Test Email Address alanıyla test mesajı gönderiyoruz.

Test maili başarıyla ulaşmadan mail ayarlarını tamamlanmış kabul etmemeliyiz.

𝗩𝗔𝗥𝗦𝗔𝗬𝗜𝗟𝗔𝗡 𝗔𝗗𝗠𝗜𝗡 𝗣𝗔𝗥𝗢𝗟𝗔𝗦𝗜𝗡𝗜 𝗗𝗘𝗚̆𝗜̇𝗦̧𝗧𝗜̇𝗥𝗠𝗘

Hatırlarsanız web konsoluna admin kullanıcı adı ve admin parolasıyla oturum açmıştık.

Endpoint Central, uç noktalar üzerinde kapsamlı yönetim yetkilerine sahip kritik bir sunucudur.

Bu nedenle varsayılan parolanın değiştirilmeden bırakılması ciddi bir güvenlik riski oluşturur.

Sağ üst taraftaki profil alanına tıklıyoruz.

Personalize bölümünü açıyoruz.

Authentication sekmesine geliyoruz.

Mevcut admin parolasını girip güçlü ve benzersiz yeni bir parola belirliyoruz.

Bu parola başka sistemlerde kullanılmamalı ve yalnızca yetkili kişiler tarafından erişilebilen bir parola kasasında saklanmalıdır.

Save diyerek kaydediyoruz.

İstersek mevcut web ve mobil uygulama oturumlarını da sonlandırabiliriz.

Bu laboratuvarda mevcut oturumu açık bırakacağım.

Parola değişikliği tamamlandı.

𝗧𝗘𝗞𝗡𝗜̇𝗦𝗬𝗘𝗡 𝗛𝗘𝗦𝗔𝗣𝗟𝗔𝗥𝗜 𝗩𝗘 𝗬𝗘𝗧𝗞𝗜̇𝗟𝗘𝗡𝗗𝗜̇𝗥𝗠𝗘

Ürünü birden fazla teknisyen kullanacaksa herkesin aynı admin hesabını paylaşması doğru değildir.

Her teknisyen için ayrı kullanıcı hesabı oluşturulmalıdır.

Böylece yapılan işlemler audit loglarında kişiye özel olarak izlenebilir.

Role-based access control kullanarak teknisyenlere yalnızca ihtiyaç duydukları modül, cihaz kapsamı ve yönetim yetkileri verilmelidir.

Yeni kullanıcı ekleme sürecinde doğrulama maili gönderilecekse mail sunucu ayarlarının önceden tamamlanmış olması gerekir.

En az yetki prensibini uygulayarak gereksiz tam yönetici yetkilerinden kaçının.

𝗣𝗔𝗧𝗖𝗛 𝗗𝗔𝗧𝗔𝗕𝗔𝗦𝗘 𝗦𝗘𝗡𝗞𝗥𝗢𝗡𝗜̇𝗭𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡 𝗭𝗔𝗠𝗔𝗡𝗟𝗔𝗠𝗔𝗦𝗜

Bir diğer önemli ayar Patch Database senkronizasyon zamanlamasıdır.

Bu videoda yama dağıtmayacağız.

Ancak ürünü kurduğumuz andan itibaren yama kataloğunun ne zaman güncelleneceğini belirlemek önemlidir.

Patch Management bölümüne geliyoruz.

Karşılama ekranını kapatıp Settings bölümünü açıyoruz.

Patch Database Settings alanına giriyoruz.

Bu bölümde işletim sistemi ve üçüncü taraf uygulama yama kataloglarından hangilerinin senkronize edileceğini belirleyebiliriz.

Ortamınızda kullanılmayan katalogları devre dışı bırakmak bant genişliği ve veri kullanımını azaltabilir.

Sayfanın alt bölümünde senkronizasyon zamanlaması bulunur.

Enable Schedule seçeneğini etkinleştiriyoruz.

Yama veri tabanı senkronizasyonunu yoğun iş saatleri dışında çalıştırmanızı öneririm.

Örneğin sabah 04.00 uygun bir başlangıç saati olabilir.

Time zone bilgisini kontrol edip ayarı kaydediyoruz.

Güncel bir Patch Database, eksik yamaların doğru tespit edilmesi ve dağıtımların hazırlanması için gereklidir.

Senkronizasyonu manuel olarak çalıştırmak istersek Update Now seçeneğini kullanabiliriz.

𝗘𝗡𝗩𝗔𝗡𝗧𝗘𝗥 𝗧𝗔𝗥𝗔𝗠𝗔 𝗭𝗔𝗠𝗔𝗡𝗟𝗔𝗠𝗔𝗦𝗜

Güncel donanım ve yazılım bilgilerinin konsolda görülebilmesi için envanter taramalarını zamanlamamız gerekir.

Inventory bölümüne geliyoruz.

Sol taraftaki Schedule Scan alanını açıyoruz.

Burada Inventory Scan ve File Scan gibi farklı sekmeler bulunabilir.

Bizim için şu anda önemli olan Inventory Scan bölümüdür.

Configure Schedule seçeneğine tıklıyoruz.

Birçok ortam için günlük tarama uygun olabilir.

Ancak doğru sıklık uç nokta sayısına, ağ kapasitesine ve raporların ne kadar güncel olması gerektiğine göre değişir.

Yama veri tabanı senkronizasyonundan farklı olarak envanter taramasını bilgisayarların büyük bölümünün açık olduğu saatlerde çalıştırmak daha doğru olacaktır.

Gece bütün kullanıcı bilgisayarları kapalıysa ajanlar sunucuya güncel envanter gönderemez.

Bu nedenle örneğin sabah 09.00 veya 09.30 gibi cihazların çevrim içi olduğu bir saat seçilebilir.

Time zone bilgisini kontrol edip kaydediyoruz.

File Scan özelliği belirli dosya keşfi ve uyumluluk senaryolarında yararlı olabilir.

Ancak bu ilk yapılandırma için zorunlu değildir.

𝗗𝗔𝗧𝗔𝗕𝗔𝗦𝗘 𝗬𝗘𝗗𝗘𝗞𝗟𝗘𝗠𝗘 𝗭𝗔𝗠𝗔𝗡𝗟𝗔𝗠𝗔𝗦𝗜

Şimdi ürünün sürekliliğini sağlayan ayarlara geçiyoruz.

Endpoint Central bundled PostgreSQL ile birlikte geldiğinde hem uygulama hem de ürün veri tabanı aynı sunucu mimarisinin parçasıdır.

Olası bir sunucu, işletim sistemi, depolama veya veri tabanı probleminde ürünü geri yükleyebilmek için düzenli yedek alınmalıdır.

Admin sekmesinde Database Settings bölümüne geliyoruz.

Configure Backup Details alanını açıyoruz.

Yedeklemenin hangi saatte çalışacağını belirliyoruz.

Yoğun iş saatleri dışında, örneğin gece 01.00 uygun olabilir.

Time zone bilgisini ortamınıza göre doğru seçin.

Kaç adet veya kaç günlük yedeğin tutulacağını retention ayarından belirliyoruz.

Saklama süresi, kurumun kurtarma hedefleri ve kullanılabilir depolama kapasitesine göre seçilmelidir.

𝗬𝗘𝗗𝗘𝗞𝗟𝗘𝗥𝗜̇ 𝗨𝗭𝗔𝗞 𝗕𝗜̇𝗥 𝗞𝗢𝗡𝗨𝗠𝗗𝗔 𝗦𝗔𝗞𝗟𝗔𝗠𝗔

Yedeklerin yalnızca Endpoint Central sunucusunun kendi diskinde tutulması yeterli değildir.

Sunucu veya depolama tamamen kaybedilirse yerel yedek de kaybolabilir.

Bu nedenle desteklenen bir uzak paylaşım, ayrı yedek sunucusu veya korumalı depolama hedefi kullanmanızı öneririm.

Endpoint Central servisinin veya yedekleme işleminin bu uzak hedefe yazma izni olduğundan emin olun.

Ağ paylaşımının yedekleme saatinde erişilebilir olması gerekir.

En kötü senaryoda merkez sunucu çalışamaz hale gelirse uzak konumdaki yedeği yeni bir sunucu üzerinde geri yükleyebiliriz.

Bu da iş sürekliliği açısından önemli bir avantaj sağlar.

𝗗𝗔𝗧𝗔𝗕𝗔𝗦𝗘 𝗬𝗘𝗗𝗘𝗚̆𝗜̇𝗡𝗜̇ 𝗣𝗔𝗥𝗢𝗟𝗔𝗬𝗟𝗔 𝗞𝗢𝗥𝗨𝗠𝗔

Endpoint Central yedekleri, yönetilen cihazlar, teknisyenler, yazılımlar, yamalar ve ürün yapılandırmalarıyla ilgili hassas bilgiler içerebilir.

Bu nedenle yedek dosyasını parola ile koruyabiliriz.

Güçlü bir backup password belirliyoruz.

Geri yükleme sırasında bu parolanın girilmesi gerekir.

Parola kaybedilirse yedeğin restore edilmesi mümkün olmayabilir.

Bu nedenle parolayı güvenli bir parola kasasında saklayın.

İsterseniz bir password hint tanımlayabilirsiniz.

Ancak ipucu gerçek parolayı açık edecek kadar belirgin olmamalıdır.

Özellikle yedekleme başarısız olduğunda mail ile bilgilendirilme seçeneğini etkinleştirmenizi öneririm.

Bunun çalışabilmesi için mail sunucu ayarlarının tamamlanmış olması gerekir.

Save Changes diyerek yedekleme zamanlamasını kaydediyoruz.

𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗩𝗘𝗥 𝗠𝗔𝗜𝗡𝗧𝗘𝗡𝗔𝗡𝗖𝗘 𝗩𝗘 𝗢𝗣𝗧𝗜̇𝗠𝗜̇𝗭𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡

Veri tabanı yedeklemesinin yanında ürün performansını korumak için bakım zamanlamasını da yapılandırmalıyız.

Admin sekmesine geliyoruz.

Server Settings altında Central Server Maintenance bölümünü açıyoruz.

Bu özellik, belirli zamanlarda ürün veri tabanı ve merkez sunucu üzerinde bakım ve optimizasyon görevleri çalıştırabilir.

Üretim ortamında bu özelliği etkinleştirmenizi öneririm.

Bakımın ne sıklıkla çalışacağını belirliyoruz.

Örneğin 15 günde bir veya ayda bir seçenekleri değerlendirilebilir.

Bakımı iş saatleri dışında zamanlamak gerekir.

Cumartesi gecesini pazar sabahına bağlayan 02.00 gibi bir saat uygun olabilir.

Bakım sırasında web konsolu veya bazı ürün servisleri etkilenebileceği için seçtiğiniz zamanın kurumun bakım penceresiyle uyumlu olması önemlidir.

Yedeklerin başarılı olduğunu ve yeterli disk alanının bulunduğunu kontrol edin.

Ayarları kaydediyoruz.

Düzenli bakım, veri tabanı büyümesini ve ürün performansını daha sağlıklı yönetmemize yardımcı olur.

𝗔𝗨𝗗𝗜𝗧 𝗟𝗢𝗚 𝗞𝗔𝗬𝗜𝗧𝗟𝗔𝗥𝗜𝗡𝗜 𝗚𝗘𝗡𝗜̇𝗦̧𝗟𝗘𝗧𝗠𝗘

Endpoint Central, teknisyenlerin ve yöneticilerin yaptığı işlemleri audit loglarında kaydeder.

Bu kayıtlar varsayılan olarak açıktır.

Ancak varsayılan saklama süresi üretim ortamı için yetersiz olabilir.

Admin bölümünde Audit ve Action Log Viewer alanını açıyoruz.

Burada hangi teknisyenin hangi tarihte hangi işlemi yaptığını görüntüleyebiliriz.

Zaman, modül veya işlem türüne göre filtreleme yapabiliriz.

Sağ üst taraftaki Edit Audit Log Settings seçeneğine tıklıyoruz.

Bu ortamda varsayılan saklama süresi 30 gündür.

Bana göre 30 gün üretim ortamı için oldukça kısadır.

Sorun araştırma, güvenlik incelemesi, denetim ve uyumluluk ihtiyaçları için daha uzun süre gerekir.

Bu değeri en az 365 gün olarak belirleyebiliriz.

Kurum politikanız gerektiriyorsa 720 gün gibi daha uzun bir süre de seçilebilir.

Daha uzun saklama süresinin veri tabanı kapasitesine etkisini de hesaba katmalısınız.

Gerekli ayarları yaptıktan sonra Apply diyerek kaydediyoruz.

𝗔𝗖𝗧𝗜̇𝗩𝗘 𝗗𝗜̇𝗥𝗘𝗖𝗧𝗢𝗥𝗬 𝗥𝗔𝗣𝗢𝗥 𝗭𝗔𝗠𝗔𝗡𝗟𝗔𝗠𝗔𝗦𝗜

Son yapılandırmamız kritik olmasa da yararlı bir özelliktir.

Endpoint Central, özel bir Active Directory yönetim veya denetim ürünü değildir.

Buna rağmen Active Directory entegrasyonundan aldığı verilerle çeşitli raporlar sunabilir.

Active Directory Report Settings bölümünü açıyoruz.

AD Report Scheduler seçeneğini etkinleştiriyoruz.

Rapor alınacak domaini seçiyoruz.

Objelerin tamamının mı yoksa yalnızca değişen objelerin mi güncelleneceğini belirleyen scan mode seçenekleri bulunabilir.

İlk yapılandırmada bütün objeleri eksiksiz almak için Update Complete Object seçeneği kullanılabilir.

Modify alanından zamanlamayı düzenliyoruz.

Bu işlemi iş saatleri dışında, örneğin akşam 21.00, 22.00 veya 23.00 gibi bir saatte çalıştırabiliriz.

Time zone bilgisini doğrulayıp kaydediyoruz.

Senkronizasyon tamamlandığında Reports bölümünde kullanıcı, bilgisayar, grup, organizational unit, domain ve desteklenen diğer Active Directory raporlarını görüntüleyebiliriz.

Mail sunucusu yapılandırılmışsa bu raporlar zamanlanarak ilgili kişilere gönderilebilir.

𝗬𝗔𝗣𝗜𝗟𝗔𝗡𝗗𝗜𝗥𝗠𝗔𝗟𝗔𝗥𝗜𝗡 𝗚𝗘𝗡𝗘𝗟 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

ManageEngine Endpoint Central kurulumunu ve temel en iyi uygulama ayarlarını tamamladık.

Videoyu bitirmeden önce yaptığımız işlemleri ve neden yaptığımızı tekrar gözden geçirelim.

Bu yapılandırma sırasını kendi ortamınızın ihtiyaçlarına göre uyarlayabilirsiniz.

Ancak özellikle FQDN, DNS ve sertifika ayarlarının ajanlar dağıtılmadan önce tamamlanması oldukça önemlidir.

𝗣𝗥𝗢𝗫𝗬 𝗔𝗬𝗔𝗥𝗟𝗔𝗥𝗜𝗡𝗜𝗡 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

İlk olarak proxy ayarlarını yapılandırdık.

Endpoint Central merkez sunucusunun internete doğrudan mı, proxy üzerinden mi çıkacağını veya izole çalışacağını belirledik.

Bu ortamda Direct Connection to Internet seçeneğini kullandık.

Bağlantı testlerinin başarıyla tamamlandığını kontrol ettik.

𝗡𝗔𝗧 𝗦𝗘𝗧𝗧𝗜𝗡𝗚𝗦 𝗩𝗘 𝗙𝗤𝗗𝗡 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Daha sonra NAT Settings bölümünü yapılandırdık.

Ajanların merkez sunucuya erişirken kullanacağı FQDN bilgisini belirledik.

epc.cinar.com için iç DNS tarafında bir A kaydı oluşturduk.

Inside LAN seçeneğini kullandık.

Secure Gateway Server üzerinden internet cihazları yönetilecekse gerekli public DNS ve dış bağlantı ayarlarının da yapılması gerektiğini açıkladık.

FQDN’in ajanlar dağıtıldıktan sonra değiştirilmesinin ek işlem gerektirebileceğini vurguladık.

𝗦𝗦𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗧𝗜̇𝗙𝗜̇𝗞𝗔𝗦𝗜 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

FQDN’i belirledikten sonra Security and Privacy altındaki Manage SSL Certificate bölümüne geldik.

Ürünün varsayılan self-signed sertifikası yerine FQDN ile uyumlu PFX sertifikasını yükledik.

Public Certificate Authority sertifikalarının özellikle internet erişimli ortamlarda tercih edilebileceğini belirttik.

Bu laboratuvarda Active Directory Certificate Services üzerinden oluşturulan ve domain cihazlarının güvendiği sertifikayı kullandık.

Sertifika zincirinin bütün ajanlar tarafından güvenilir olması gerektiğini açıkladık.

Merkez sunucu servisini yeniden başlatıp HTTPS adresinden sertifikayı test ettik.

Daha sonra HTTPS iletişimini zorunlu hale getirdik.

𝗔𝗖𝗧𝗜̇𝗩𝗘 𝗗𝗜̇𝗥𝗘𝗖𝗧𝗢𝗥𝗬 𝗘𝗡𝗧𝗘𝗚𝗥𝗔𝗦𝗬𝗢𝗡𝗨 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Sonraki aşamada Endpoint Central’ı Active Directory ile entegre ettik.

Agent Settings altındaki Domain bölümüne geldik.

Workgroup olarak görünen domain kaydını Active Directory türüne çevirdik.

Domain Controller ve kullanıcı bilgilerini girdik.

Objelerin okunması için standart hesabın yeterli olabileceğini, ajan dağıtımı için ise hedef cihazlarda gerekli yönetici yetkilerinin bulunması gerektiğini açıkladık.

LDAP ve LDAPS seçenekleri ile 389 ve 636 portlarından bahsettik.

Senkronizasyon sıklığını ve time zone bilgisini yapılandırdık.

Computers ve Add Computers bölümünden senkronizasyon durumunu kontrol ettik.

𝗠𝗔𝗜̇𝗟 𝗦𝗨𝗡𝗨𝗖𝗨 𝗔𝗬𝗔𝗥𝗟𝗔𝗥𝗜𝗡𝗜𝗡 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Mail Server Settings bölümünde outgoing SMTP ayarlarını inceledik.

Basic Authentication ve OAuth yöntemlerinden bahsettik.

OAuth destekleniyorsa daha güvenli bir seçenek olduğunu belirttik.

SMTP sunucusu, port, sender name, sender email address, kimlik doğrulama, TLS ve test maili alanlarını açıkladık.

Mail ayarlarının yedekleme bildirimleri, kullanıcı oluşturma, zamanlanmış raporlar ve sistem uyarıları için önemli olduğunu vurguladık.

𝗔𝗗𝗠𝗜𝗡 𝗣𝗔𝗥𝗢𝗟𝗔𝗦𝗜 𝗩𝗘 𝗧𝗘𝗞𝗡𝗜̇𝗦𝗬𝗘𝗡 𝗛𝗘𝗦𝗔𝗣𝗟𝗔𝗥𝗜 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Varsayılan admin parolasını değiştirdik.

Profil alanından Personalize ve Authentication sekmesine giderek güçlü yeni parola belirledik.

Birden fazla teknisyenin aynı admin hesabını paylaşmaması gerektiğini açıkladık.

Her teknisyen için ayrı kullanıcı ve role-based access control kullanılması gerektiğini belirttik.

Bu sayede yapılan işlemlerin audit loglarında kişiye özel olarak izlenebileceğini ifade ettik.

𝗣𝗔𝗧𝗖𝗛 𝗗𝗔𝗧𝗔𝗕𝗔𝗦𝗘 𝗩𝗘 𝗘𝗡𝗩𝗔𝗡𝗧𝗘𝗥 𝗭𝗔𝗠𝗔𝗡𝗟𝗔𝗠𝗔𝗦𝗜 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Patch Database Settings bölümünde yama kataloğu senkronizasyonunu zamanladık.

İş saatleri dışında, örneğin sabah 04.00 gibi bir saat seçtik.

Gerekirse Update Now ile manuel senkronizasyon yapılabileceğini gördük.

Inventory bölümündeki Schedule Scan alanından günlük envanter taraması yapılandırdık.

Envanter taramasının bilgisayarların açık olduğu saatlerde çalışmasının daha yararlı olduğunu belirttik.

Time zone bilgisinin her iki zamanlamada da doğru olması gerektiğini vurguladık.

𝗗𝗔𝗧𝗔𝗕𝗔𝗦𝗘 𝗬𝗘𝗗𝗘𝗞𝗟𝗘𝗠𝗘 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Admin ve Database Settings bölümünden zamanlanmış veri tabanı yedeklerini yapılandırdık.

Yedekleme saatini, retention değerini ve yedekleme hedefini belirledik.

Yedeklerin yalnızca Endpoint Central sunucusunun kendi diskinde tutulmaması gerektiğini açıkladık.

Uzak ve korumalı bir konumda ek yedek bulundurulmasının öneminden bahsettik.

Yedekleri parola ile koruduk ve başarısız yedekleme bildirimlerinin mail ile gönderilmesini önerdik.

𝗖𝗘𝗡𝗧𝗥𝗔𝗟 𝗦𝗘𝗥𝗩𝗘𝗥 𝗠𝗔𝗜𝗡𝗧𝗘𝗡𝗔𝗡𝗖𝗘 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Server Settings altında Central Server Maintenance bölümünü açtık.

Veri tabanı bakımı ve merkez sunucu optimizasyonu görevlerinin belirli aralıklarla çalıştırılabileceğini gördük.

Bakımı 15 günde bir veya ayda bir, iş saatleri dışında çalıştırmanın uygun olabileceğini belirttik.

Bakım öncesinde yedeklerin ve disk alanının kontrol edilmesini önerdik.

𝗔𝗨𝗗𝗜𝗧 𝗟𝗢𝗚 𝗥𝗘𝗧𝗘𝗡𝗧𝗜𝗢𝗡 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Audit ve Action Log Viewer bölümünde teknisyen hareketlerini görüntüledik.

Varsayılan 30 günlük saklama süresinin üretim ortamında yetersiz olabileceğini açıkladık.

Edit Audit Log Settings üzerinden saklama süresini 365 gün olarak değiştirdik.

Kurum politikası ve veri tabanı kapasitesine göre daha uzun sürelerin de kullanılabileceğini belirttik.

𝗔𝗖𝗧𝗜̇𝗩𝗘 𝗗𝗜̇𝗥𝗘𝗖𝗧𝗢𝗥𝗬 𝗥𝗔𝗣𝗢𝗥𝗟𝗔𝗥𝗜 𝗧𝗘𝗞𝗥𝗔𝗥𝗜

Son olarak Active Directory Report Scheduler özelliğini etkinleştirdik.

Domaini ve tarama modunu seçtik.

Bütün objeleri almak için Update Complete Object seçeneğini değerlendirdik.

Rapor güncellemesini iş saatleri dışında çalışacak şekilde zamanladık.

Reports bölümünden kullanıcı, bilgisayar, grup, organizational unit, domain ve desteklenen diğer Active Directory raporlarının incelenebileceğini gördük.

𝗦𝗢𝗡𝗨𝗖̧

ManageEngine Endpoint Central kurulumunu ve üretim ortamı için önemli olan ilk yapılandırmaları tamamladık.

Donanım, yazılım, veri tabanı ve ağ ön gereksinimlerini inceledik.

Endpoint Central’ı kurduk ve wrapper logu üzerinden başlangıç sürecini kontrol ettik.

Proxy ve internet erişimi ayarlarını yaptık.

NAT Settings içinde kalıcı FQDN’i belirledik ve DNS A kaydını oluşturduk.

FQDN ile uyumlu güvenilir SSL sertifikasını yükledik ve HTTPS iletişimini etkinleştirdik.

Active Directory entegrasyonunu tamamladık.

Mail sunucu ayarlarını inceledik.

Varsayılan admin parolasını değiştirdik ve teknisyen hesaplarında en az yetki prensibini açıkladık.

Patch Database ve Inventory Scan zamanlamalarını yapılandırdık.

Veri tabanı yedeklerini, uzak yedekleme hedefini ve backup password ayarlarını ele aldık.

Central Server Maintenance özelliğini zamanladık.

Audit log saklama süresini genişlettik.

Active Directory rapor zamanlamasını etkinleştirdik.

Bu yapılandırmalar, ürünü yalnızca kurup varsayılan ayarlarıyla bırakmaya göre çok daha güvenli, takip edilebilir ve sürdürülebilir bir başlangıç sağlar.

Nihai ayarları kendi uç nokta sayınıza, lisansınıza, kullandığınız modüllere, güvenlik politikalarınıza, ağ mimarinize, veri tabanı tasarımınıza, yedekleme gereksinimlerinize ve operasyonel ihtiyaçlarınıza göre uyarlamalısınız.

Umarım bu bilgiler sizin için yararlı olmuştur.

Bir sonraki videoda görüşmek üzere.

Hoşça kalın.